Best even je voertuig nakijken voor je straks de E313 oprijdt!
Onderweg naar Hasselt blokkeren de remmen van je motorfiets op de E313 in Geel, waarna de door de politie opgetrommelde takeldienst je een rekening presenteert van maar liefst € 453. Onmiddellijk te betalen. En het Agentschap Wegen en Verkeer, de beheerder van de E313? Dat laat weten dat het hier niets mee te maken heeft.
Maar dat is te kort door de bocht. Dit klopt momenteel voor Geel maar niet voor Beringen, even verderop. Daar heeft Wegen en Verkeer het takelen al netjes geregeld. In Geel wil het nog niet lukken.
Het zou alvast goed zijn als de overheid beter zou communiceren. Nu heb je er het raden naar wat het kost als de politie je laat takelen langs de snelweg, of dat nu gebeurt in Beringen, in Geel of in Gistel.
"En wat zegt uw onderzoek over die € 453, ombudsman?" Voor deze panne is dat een normale prijs (een kraan was nodig om de motorfiets op te tillen). Voor een "gewone" panne (aanpikken en wegslepen) zou het € 217 zijn geweest.
In functie op een communiefeest
Vlaamser kan het niet. Een communiefeest bij vrienden en aan tafel belanden tussen twee volslagen onbekenden. Tante rechts vangt flarden op van het gesprek dat ik heb met nonkel links van mij. Die babbel loopt maar door en komt er in essentie op neer dat ik aan nonkel links bevestig dat hij best zijn gezond verstand gebruikt. Nonkel bindt dus beter in en maakt best zelf een einde aan zijn eindeloos zakelijk conflict. Geduldig voorspel ik nonkel links hoe elk verder initiatief van zijn kant gedoemd is om de eigen frustratie te vergroten. Nonkel links wist dat trouwens eigenlijk zelf ook al drommels goed. Als nonkel eindelijk even een glas wijn gaat bijtanken, zucht tante rechts tegen me: "Bent u ooit niet in functie?"
"Euhm, neen. Niet dus." Maar toch. Al wil het weer nog niet mee, we kijken vooruit. Aan u allemaal: een fijn lang Pinksterweekend.
Rosa kan terug op haar twee oren slapen
foto: Paul Koenen
Een tijdje geleden maakte ik kennis met Rosa, die me haar notitieschriftje toonde. In dat schriftje houdt Rosa minutieus bij hoeveel keer Danny (haar vaste verzorger van Familiehulp) is langsgekomen en hoeveel keer hij vervangen werd door Stephanie (een stagiaire). 't Is niet dat Rosa niet tevreden is over Stephanie, dat niet. Maar Rosa maakt zich toch wel wat zorgen.
Stephanie komt namelijk altijd alleen. En wat als er dan iets zou misgaan? Want Stephanie is nog maar in opleiding en kan dus toch nog niet alles weten en kunnen?
We zijn nu enkele maanden verder en een pluim voor minister Jo Vandeurzen. Het verhaal van Rosa is bij hem allerminst in dovemansoren gevallen.
Volgende week licht minister Vandeurzen in het Vlaams Parlement een nieuwe regeling toe, waarbij hij tegelijkertijd de belangen van Rosa behartigt als die van Stephanie. De regelgeving rond zorgverlening wordt inderdaad zo aangepast dat ook personen die nog in opleiding zijn, op een verantwoorde manier zorg kunnen verstrekken aan mensen als Rosa.
Hier leest u de aanbeveling van de de ombudsman over die aanpassing.
Licht na een duister avondje opera
Afgelopen winter gaat Wolfgang naar Die Zauberflöte van Mozart in de Vlaamse Opera. Die Zauberflöte, is dat niet die opera waarin het licht de duisternis verslaat? Helaas! Wolfgang zit hoog op het derde zijbalkon. En vanaf zijn zitplaats kijkt hij de hele avond op de duistere zijkant van de lichtbalk met spots, pontificaal in het zicht vanaf dat derde zijbalkon.
Zijn klacht sleept wat aan maar na een por van de ombudsman verontschuldigt de Vlaamse Opera zich bij Wolfgang met een tegoedbon voor een volgend bezoek. En het goede nieuws: weldra zullen operaliefhebbers op de website van de Vlaamse Opera precies kunnen zien welk zicht een bepaalde zitplaats biedt. Een nieuwe service die ongetwijfeld zal bijdragen tot prinsheerlijke avondjes opera.
Jaarverslag Welzijn in het Vlaams Parlement vandaag. Een verhaal over wanbetalers
Bij de Ombudsman horen we vaak schrijnende verhalen. We vertellen daar straks over in het Vlaams Parlement.
Maar er zijn er ook andere. Een mama belt in paniek. "Ze" gooien haar kindje uit het IKG-systeem (inkomensgerelateerde opvang)! Bij de Ombudsman zijn we wel wat gewoon, maar een kindje dat zonder boe of bah uit de crèche zou worden gezet? "Jazeker", beweert de mama: "Er werden geen maandelijkse rekeningen meer gestuurd". En daarom betaalde de mama niet.
We bevragen ons bij Kind & Gezin. Het verhaal klinkt daar enigzins anders. Er werden heel wat rekeningen en aanmaningen verstuurd. Maar betalen? Dat deed die mama nooit. En dan valt de Ombudsman terug op enkele basis-reflexen. Op het onderscheid tussen "zij die niet kunnen betalen" (hier duidelijk niet het geval) en "zij die niet willen betalen".
Sorry mama, ook deze Kind & Gezin-Ombudsman zal hierin niets voor u kunnen doen.
Spontane staking bij De Lijn
Spontane vakbondsactie tegen agressie bij De Lijn en dan loopt ook de mailbox van de Ombudsman vol. Reizigers mailen hun Ombudsman als volgt:
- "Het is vrijdagavond, we willen straks wel graag naar huis!"
- "Mijn vertrouwen in de lijn nul"
- "Is er niets dat hiertegen kan gedaan worden?"
De Ombudsman ziet natuurlijk wel dat De Lijn - zo goed en zo kwaad als het kan - aan het communiceren is via de eigen website, sociale media en radio-verkeersberichten. Maar bij zo'n spontane vakbondsactie lopen we eigenlijk allemaal een beetje achter de feiten aan. Gelukkig ziet het er op dit moment naar uit dat de bussen morgen dinsdag terug normaal zullen rijden.
En dat is maar goed ook. Een spontane staking moet namelijk een instant-reactie blijven. Maar dan komt al gauw het ogenblik om samen naar oplossingen te zoeken. Dat is ook het moment om terug aan de doorsnee reiziger te denken, die zich ook ergert aan agressie. En dat is gelukkig wel nog altijd de meerderheid van de tram- en busgebruikers.
Waarom je nieuw glas best in nieuwe raamkaders plaatst
foto: Paul Koenen
Een goeie win-win in het woonbeleid is het systeem van de sociale verhuurkantoren. Dat systeem laat huiseigenaars toe om hun woning via de overheid te verhuren. De win-win zit hem erin dat de overheid enkel fatsoenlijke woningen accepteert. Het systeem helpt dus om de kwaliteit van de woningen te verbeteren.
Zo werkt de overheid bijvoorbeeld liefst met woningen met dubbele beglazing. Een huiseigenaar had dat ook goed begrepen, maar deze eigenaar deed het wel op zijn manier.
Onlangs liet hij dubbel glas plaatsen, maar hij verving zijn oude raamkaders niet. Hij plaatste dat nieuwe dubbel glas dus in zijn oude raamkaders.
Deze huiseigenaar klaagt nu bij de ombudsman. De overheid wil die woning op die manier namelijk niet. Dat is namelijk geen dubbele beglazing volgens de regels van de kunst.
En de ombudsman begrijpt dat. Die verhuur via de overheid gaat dus niet door.
Opa en oma met de kleinkinderen op de bus
Niet veel mensen weten precies hoe de vork aan de steel steekt, maar hier leest u het dus (profiteer ervan oma's en opa's, de zon schijnt dezer dagen!).
Opa's en oma's die met hun omnipas 65+ de bus of de tram nemen, mogen tot 4 kleinkinderen onder de 12 jaar gratis meenemen op de tram en de bus.
Onlangs zag ik zo een oma en opa. Ze hadden in totaal 12 euro voor hun rit betaald en realiseerden zich te laat dat ze eigenlijk helemaal niet hadden moeten betalen.
Mooi ook om te zien dat De Lijn Antwerpen écht wel meeleeft met deze mensen. Oma en opa krijgen nu een gratis lijnkaartje ter waarde van 12 euro als compensatie voor die onterecht betaalde 12 euro.
Ombudsman verwacht fair overheidsgebaar bij krotbelasting
foto: Paul Koenen
De Vlaamse overheid en de gemeentebesturen pakken verkrotting en leegstand aan met hoge heffingen van soms 20.000 euro of meer. Daar is niets mis mee, maar de overheid moet dat dan wel doen met de nodige fair play. Die fair play is vandaag zoek omdat de overheid een door de rechtbank afgewezen techniek gebruikt (de opcentiem). En hoewel de rechtbank zich al een jaar geleden uitsprak, bleef de Vlaamse overheid die onwettige opcentiem (van om en bij de één miljoen euro) wel bij de burgers innen. De ombudsman vindt dat ongehoord.
Heeft het zin te klagen over...
(4) het illegale autostort in je buurt?
foto: Paul Koenen
Eerlijk? Dat heeft natuurlijk wel zin, maar een tastbaar resultaat bekomen is nog wat anders.
Want het is ongelofelijk frustrerend om mee te moeten vaststellen dat de aanpak van zoiets zo vreselijk moeilijk is en zo traag verloopt. En het zal een erg schrale troost zijn voor mijn klager dat ik tijdens de behandeling van zijn klacht, achter de schermen wel kan vaststellen dat de betrokken overheidsdiensten, in dit geval tot en met het Parket, hoegenaamd niet stilzitten.
(3) het illegale gebrek aan groen rond een parkeergarage?
foto: Paul Koenen
Eerlijk? Dat heeft natuurlijk wel zin, maar een tastbaar resultaat bekomen is nog wat anders.
Want als de gemeente Koksijde zoiets (en ergens ook wel begrijpelijk) geen echte prioriteit vindt, dan staat ook de ombudsman machteloos. Ik zal u dan wel kunnen verwijzen naar PV's en u zal dan zelf naar de rechter moeten stappen. Waar u een lange, moeizame procedure wacht, met weinig kans op succes.
(2) illegale waterafvoer naar jouw gracht?
foto: Paul Koenen
Eerlijk? Dat heeft natuurlijk wel zin, maar een tastbaar resultaat bekomen is nog wat anders.
Zo ben ik nu bijvoorbeeld al maandenlang aan de gemeente Willebroek aan het uitleggen dat ze gewoon even een controle ter plaatse moeten gaan doen, maar dat lijken ze niet te willen doen daar in Willebroek. En op die manier gaan we natuurlijk met z'n allen nooit weten of het nu gaat om een indianenverhaal of niet.
(1) het illegale tuinhuis van je buurman?
foto: Paul Koenen
Eerlijk? Dat heeft natuurlijk wel zin, maar een tastbaar resultaat bekomen is nog wat anders.
Zo sluit ik vandaag een klachtdossier af, niettegenstaande de aangeklaagde buurman dat onvergunde tuinhuisje van hem nog altijd niet afgebroken heeft. Het zal een erg schrale troost zijn voor mijn klager dat ik tijdens de behandeling van zijn klacht wel een goed gesprek had met zijn gemeentebestuur (de gemeente Jabbeke) over hoe je best omspringt met onvergunde tuinhuisjes.
Klantvriendelijkheid versus juridische logica
Vooruit, extra verhaaltje omdat Vlaams Parlement nu ons jaarverslag bespreekt. Ik heb al vaak gezegd dat De Lijn zich meer klantvriendelijk moet opstellen. Maar dat werkt natuurlijk ook in de andere richting.
Neem gisteren.
Om een klant in aanmerking te laten komen voor een korting laat De Lijn welwillend een abonnement een maand vroeger ingaan. Maar dan blijkt even later dat die klant in die maand betrapt is op zwartrijden. Strikt juridisch is er nu een argument om die boete van die "abonnementhouder" kwijt te schelden.
Maar voor zulke juridische logica moet je dus niet bij deze ombudsman zijn. Ik heb de klant uitgelegd dat ik graag zou zien dat De Lijn morgen voor een andere klant opnieuw even klantvriendelijk blijft. Ik zal er bij De Lijn dus niet voor pleiten om deze boete te laten vallen.
Gevoel van willekeur bij VDAB-test voor truckers en buschauffeurs
Ik ben ook de VDAB-ombudsman en die VDAB stuurt me nu (veel te laat) een rapport over de werking van hun eigen klachtendienst in 2012. Ik lees in dat rapport (klik hier en lees het rapport) dat de VDAB alle recente aanbevelingen van de ombudsman aanvaardt. Goed zo! Laten we dan nu ook maar samen iets doen aan de VDAB-test voor truckers en buschauffeurs.
Deze test heeft namelijk geen goede reputatie bij de ombudsman. Er zijn teveel klachten van mensen die mislukken in die test. Die mensen wijzen erop dat ze erg veel moeite moeten doen om een schriftelijke bevestiging van hun testresultaat te krijgen. En ik kijk zelf soms erg vreemd op, wanneer de VDAB plots een negatief testresultaat voor mijn ogen omzet in een positief resultaat. Een onaangenaam gevoel van willekeur bekruipt me dan: soms lijkt het wel dat je gewoon lang genoeg moet blijven klagen om je gelijk te krijgen.
Dit is niet de zorgzame VDAB die ik uit andere dossiers ken. Ik ben het dan ook helemaal eens met wat ik lees in dat eigen klachtenrapport van de VDAB. Ook ik vind dat de feedback over die test veel beter moet. En ook dat onbehaaglijk gevoel van willekeur: daar moet de VDAB me dringend vanaf helpen.
Overheidspromo groene architecten op de sukkel
Ons vorige bericht ging over een promotiewebsite van de overheid voor puike B&B's. Vandaag hebben we het over overheidsreclame voor groene architecten.
Vijf jaar geleden begon de overheid met een project waarbij architecten door het volgen van een bijscholing over energiezuinig bouwen, een kwaliteitslabel konden halen. Ondertussen kregen 1.250 architecten dit label en via een speciale website worden ze in de kijker geplaatst. De laatste tijd reikte de overheid dat label echter niet meer uit. Een jonge, groene architect windt zich daar terecht over op bij de ombudsman: een nieuwkomer wordt op die manier benadeeld ten opzichte van wie eerder het overheidslabel kreeg.
De overheid belooft het label opnieuw uit te reiken, dus die jonge architect is intussen tevreden. Maar een ander probleem blijft natuurlijk. De energienormen verstrengen voortdurend en dus is ook de sector van het energiezuinig bouwen continu in evolutie. Het is voor de overheid dan ook erg tricky om bepaalde architecten te promoten, terwijl niet duidelijk is of een architect zich terecht kan blijven beroepen op het kwaliteitskeurmerk van de overheid. De burger rekent hier echter op. Benieuwd of we dat ook opgelost krijgen.
Overal in je leven kom je de Vlaamse overheid tegen
Deze ochtend wakker geworden en ontbeten in een leuke Gentse B&B.
Aan het ontbijt vertelt de sympathieke eigenaar me dat het natuurlijk niet leuk is dat zijn Vlaamse overheid hem voor 5.000 euro aan extra brandveiligheidskosten oplegt.
Maar aan de andere kant kreeg de B&B daardoor wel zijn vergunning. En heb ik de B&B toch maar mooi gevonden via de databank van Toerisme Vlaanderen. Want daar staan alleen de vergunde B&B's in, die ook echt met alles piekfijn in orde zijn!
Ik heb besloten om deze man niet op de kast te jagen door erop te wijzen dat Toerisme Vlaanderen nog kampt met enkele kleine foutjes op die site, waardoor er ook enkele collega's zonder vergunning mee profiteren van die mooie, kosteloze reclame van de Vlaamse overheid.
Polder- en wateringbelasting afschaffen a.u.b.
Deze week was het weer van dat: een klacht over een Vlaams polderbestuur dat holder-de-polder aan het doorslaan was. Tot in Noorwegen dreigde dat polderbestuur te gaan om 43,75 euro Vlaamse polderbelasting te innen bij de verkeerde persoon.
Want het straffe was: dat polderbestuur was zich al sedert 2011 aan het vergissen. Ze zaten achter de verkeerde belastingplichtige aan.
Gelukkig hebben we dat polderbestuur deze week kunnen stoppen. De Vlaamse Ombudsdienst heeft dat polderbestuur wel moeten uitleggen dat een normale belastingdienst zo niet werkt. Hieronder leest u onze bredere aanbeveling, waarin we vragen om de polder- en wateringbelasting af te schaffen.
Want neem het van ons aan: in belastingzaken is "klein heus niet fijn".
Klik hier en lees onze aanbeveling van vandaag in dossier 2013-0940.
Een 19-jarige stapelt de boetes op
Gisteren hadden we het hier over melden en klikken.
Vandaag een pijnlijker verhaal.
Een papa zit met de handen in het haar. Zijn meerderjarige zoon van 19 stapelt de busboetes op. Papa laat ons weten dat hij zojuist maar liefst voor 1.250 euro aan boetes betaalde aan De Lijn. Of de ombudsman hier iets aan kan doen?
Ik wens die papa héél, héél erg veel sterkte en vertel papa toch maar het verhaal van die lieve, veel te brave zestigers, die maar bleven betalen voor de schulden van hun meerderjarige zoon, maar die ondertussen wel uit hun woning gezet zijn door de schuldeisers van de zoon.
Over het verschil tussen klikken en melden
Onze opvoeders hebben ons het verschil geleerd tussen klikken en melden. "Klikken" doe je omdat je wil dat iemand een straf krijgt, "melden" doe je omdat je wil dat een bepaald gedrag ophoudt. Maar het blijft een moeilijke, ook voor de overheid en ook voor de ombudsman.
Onlangs klikt er iemand bij de ombudsman over een situatie van sociale fraude: de klikker legt ons uit hoe iemand misbruik maakt van een bepaalde overheidsuitkering. Maar wij behandelen dat signaal toch vooral als een melding. De ombudsman contacteert de uitbetalende dienst en kan daar goed zien dat de betrokken overheidsdienst de zaak niet zomaar blauwblauw laat. Deze overheidsdienst is er vandaag wel degelijk volop voor aan het zorgen dat die concrete sociale fraude ophoudt.
Het gaat mij en de betrokken overheid echter iets te ver om er een verklikkerszaak van te maken. We gaan onze melder dus niet informeren over de concrete straf voor die sociale fraudeur.
Twee jaar pleiten voor billijkheid: een balans
Sedert iets meer dan 2 jaar vragen we de overheid af en toe om billijk te zijn. Hierna een balans maar eerst even situeren. Billijkheid roept de ombudsman enkel in wanneer de bestaande regels tot een uitzonderlijk penibele situatie leiden. Als de ombudsman om een billijke oplossing vraagt, dan hoopt de ombudsman dat de politici hun macht zullen willen gebruiken om de burger uit die situatie te halen. De gewone juridische middelen volstaan dan namelijk niet.
In die dikke 2 jaar "billijkheid" legden meer dan 15.000 mensen hun situatie voor aan de Vlaamse Ombudsdienst. En de ombudsman heeft 21 keer om een billijke oplossing gevraagd. We doen dat dus in 0,14% van onze dossiers (voor 1 op de 700 van onze verzoekers). Het goede nieuws is: drie keer op vier (in 15 van die 21 dossiers) zorgden onze politici voor een billijke oplossing. Zo werden verschillende uit de hand lopende waterfacturen, boetes of opleidingskosten op billijke wijze gemilderd. Iemand anders mocht een examen opnieuw afleggen. En minister van Jeugd Pascal Smet was billijk voor een jeugdvereniging die zich vergiste bij een aanvraag: het onoverkomelijk hoge huurbedrag voor de tenten van hun zomerkamp werd geschrapt. Zes keer kwam er geen oplossing. De Lijn deed enkele keren de verwachte geste niet. Twee gehandicapte medeburgers in een beschutte werkplaats bleven verstoken van een deel van hun loopbaantoelage en het dossier van de late aanvragers van een studietoelage in juni 2012 geraakte totnutoe niet opgelost.
Elk niet-verzoend dossier is er één teveel, maar toch is dit een balans waar we trots op zijn bij de Vlaamse Ombudsdienst. Een balans die ons alleszins aanzet om verder te werken met het concept van de billijkheid.
Oude wetten afschaffen is één ding, modern besturen iets anders
Klik hier en lees meer in De Standaard van vandaag, 9 april 2013.
Twee keer "te laat = te laat", doch met nuances
Een eerste burger is erg begaan met het nieuwe plan voor een deel van het Aalterse grondgebied. Maar het loopt voor hem fout bij de gemeentelijke infobalie, waar men niet weet dat het eigen infoblad en de gemeentelijke website al duidelijk melding hadden gemaakt van de eindbeslissing over dat nieuwe plan. Jammer van dat foutje aan die infobalie, maar ondertussen is het nu echt wel te laat om dat nieuwe plan nog te bestrijden. Schrale troost: Aalter beseft dat en belooft die balie te versterken.
Een tweede burger stuurt driemaal een verkeerd document naar zijn overheid. De overheid antwoordt tot zesmaal toe. Op den duur communiceert de overheid via een aanmaning en een gerechtsdeurwaarder. Tijdens de klachtenbehandeling weet de overheid nochtans op enkele dagen intern de zaak op te helderen. Deze gehandicapte burger krijgt geen vermindering op zijn waterfactuur, aangezien zijn handicap pas erkend werd in de loop van het jaar en die lagere waterfactuur is dan pas voor het jaar erna. Weeral: niets aan te doen, maar "actief diensten verlenen" en de eigen werkmethoden aanscherpen: een overheidswerk van alle dag! Wat de overheid op enkele dagen intern kon ophelderen tijdens de klachtenbehandeling, kon veel eerder al.
Late aanvragen, da's oh zo vorige eeuw
Vorige week schreven we hier nog dat het onbegrijpelijk is dat de Vlaamse overheid nog steeds worstelt met papieren aanvraagdossiers (zie hieronder: wat als tax on web een "mijn dossier op het web" zou zijn?). We hielden een pleidooi om de 21ste eeuw te omarmen en de krachten te bundelen, bijvoorbeeld door tax on web om te bouwen tot een "mijn dossier op het web".
Deze week hebben de media aandacht rond een andere zaak, die eigenlijk draait rond precies hetzelfde: de late aanvragers van de studietoelage. Lees hier ons dossier daarover.
De kleren van Sabine en de moppen van Ben
We zochten de voorbije dagen zelf media-aandacht voor ons werk. We kregen die aandacht ook, waarvoor dank. Maar dit blijft fascineren: dan denk je relevante dingen te presenteren, maar men pikt wel een absolute bagatel op: "de kleren van weervrouw Sabine en de moppen van presentator Ben".
Bon, het zij zo: zolang die aandacht ons maar toelaat om het samen ook te hebben over andere zaken.
Zo wijdde Ketnet onlangs, op 'de Dag van het slachtoffer', een item aan een kinderontvoering. Ouders van een kijkertje, dat erg angstig reageerde, bevragen de VRT en de ombudsman daarover dan. Goed dat die mensen dat doen! Voor mijn ogen ontspint zich nu een zinvol debat. Niet over Ketnetkleren of -moppen, maar wel over de vraag of Ketnet wel zo goed bezig is, wanneer Ketnet denkt preventief te moeten werken, aan de hand van een zo uitzonderlijk item als een kinderontvoering?
Wat als tax on web een
"mijn dossier op het web" zou zijn?
Oh ja, het bestaat nog. Een burger loopt een overheidpremie mis omdat de aanvraagbrief voor die premie, ergens - god weet waar - bij de Post is blijven steken. Zucht, wat ben ik zulke zaken beu. We zijn 2013, begot! Iedereen heeft de mond vol van een overheid 2.0 en we surfen allemaal uren op het internet.
Wanneer kan de Vlaamse overheid nu eindelijk eens aan zo'n burger antwoorden: "Maar mijnheer, mevrouw, u had dat toch ook kunnen zien in uw persoonlijk digitaal burgerdossier op www.vlaanderen.be?"
Komaan zeg! Hoelang wachten is het nog vooraleer alle overheden samen "tax-on-web" ombouwen tot een echt "mijn dossier op het web"?
Jaarverslag 2012
Lees hier het online
Jaarverslag 2012.
Bekijk hier onze Jaarbrochure.
Ecocheque op de bus
Frappant: iedereen vindt die ecocheque een prima idee. In het verlengde van de maaltijdcheque, stimuleert deze ecocheque ons namelijk om duurzame producten te kopen. Maar bij De Lijn, onze "topproducent duurzame mobiliteit", kan je er je Buzzy Pass van je kind, niet mee betalen. Waarom? Omdat de werkgevers en de werknemers in de Nationale Arbeidsraad (NAR) abonnementen buiten het systeem van de ecocheques houden.
Vlaams ombudsman Bart Weekers:
"Ik begrijp dat als het gaat over treinabonnementen, want die dienen vooral voor woon-werkverkeer en daar hebben werkgevers en werknemers al andere afspraken over. Maar dit argument is onzin voor (de ongeveer 200 miljoen per jaar) Buzzy-Passen van uw en mijn kinderen bij De Lijn. Die abonnementen zorgen er juist voor dat we niet allemaal massaal met de auto aan de schoolpoorten staan!"
Ook ombudsman sluit
Sagan-incident
rapport 2013-1136
Nadat de rechtstreekse betrokkenen eerder deze week hun incident sloten, sluit nu ook de ombudsman deze zaak. Lees hier onze beoordeling van een klacht over de Sporza-berichtgeving.
Rapporten en aanbevelingen
Ontevredenheid over (de opvolging van een klacht over) een kinderdagverblijf
rapport 2012-0235 - Een ontevreden moeder dient een klacht in bij Kind en Gezin, maar is niet te spreken over de opvolging van haar klacht. Ze ervaart haar klachtenrecht als een lege doos, waarbij verschillende afdelingen naar elkaar doorverwijzen, terwijl de situatie waarover zij zich beklaagt, intussen blijft voortbestaan. En ze had eigenlijk ook wel verwacht dat het "attest van toezicht" meer zou inhouden. Lees hier onze aanbeveling.
Aanbeveling van 8 februari 2013 aan de minister-president
Foutieve vermelding beroepsmogelijkheden bij VLIF-steunbeslissingen.
Prestatieverloning van de loodsen
rapport 2012-0302 - De loodsen kennen een heel eigen wijze van verloning. Maar de huidige praktijk wringt met de regelgeving. Het is hoog tijd dat dit wordt aangepast. Lees hier onze aanbeveling.
Anderstalige reclame op tram en bus
rapport 2012-0016 - De Lijn aanvaardt anderstalige reclame op de bussen en trams. Volgens haar eigen regels kan dat niet.
De Vlaamse ombudsman geeft daarover een aanbeveling.
Andere rapporten
Nieuws
1 februari 2013 - "Ombudsman vraagt De Lijn Antwerpen om beter te communiceren"
In 2012 hadden heel wat reizigers opmerkingen bij de gewijzigde dienstregelingen bij De Lijn. Maar ook dit voorjaar 2013, blijft de ombudsman klachten ontvangen. Het valt op dat de opmerkingen vooral komen uit het Antwerpse. De ombudsman beveelt De Lijn Antwerpen dan ook aan om beter te communiceren.
7 december 2012 - "Studiedag naar een Vlaams Bestuursrecht"
Vlaams ombudsman, Bart Weekers, leidt in als volgt.
@Vlaamsombudsman
@Vlaamsombudsman